Pfff…even niets!

Pfff…even niets!

October 22nd, 2013

Afgelopen week sprak ik met een dame die zich uit de naad heeft gewerkt tijdens een project om alles voor de deadline opgeleverd te krijgen. Die deadline is inmiddels gepasseerd en ze kunnen terugkijken op een geslaagd project en een fantastisch openingsevenement.

Zij heeft de rekening wel gepresenteerd gekregen. Haar eigen gezondheid vraagt nu alle aandacht!

Ze werkten met elkaar in een klein team en meerdere externe partijen waren eveneens betrokken bij dit omvangrijke en complexe project.  In het projectteam liep het niet van een leien dakje. Mensen hielden zich niet aan afspraken en aan de communicatie onderling schortte het nodige. Dat heeft veel van haar energie en tijd gevraagd.

Zij was verantwoordelijk voor een bepaalde taak. En zoals dat gaat wanneer je werkt in een klein projectteam aan een complex project deed ze er allerlei neventaken naast. Op een bepaald moment werd ze als het ware de spin in het web. Ze werd gewaardeerd om haar organisatietalenten en om het feit dat zij afspraken altijd nakwam.

Naarmate de deadline naderde werd de druk op haar steeds groter.  Ze had het gevoel dat ze enkel nog bezig was met werk en sliep slecht. Zij heeft het dan ook net aan gered en is daarna min of meer afgeknapt.

Het gaat bij veel mensen ook niet enkel om de pittige baan die goed gedaan met worden met alle taken en activiteiten die erbij horen,  ook hebben veel mensen een gezin dat aandacht vraagt. Aan zichzelf komen ze op een bepaald moment al helemaal niet meer toe. Ook thuis wordt dan nog e-mail weggewerkt dan wel worden stukken doorgelezen of geschreven want tijdens de werkdag lukt dat nauwelijks.

Een burn-out ligt op de loer! Vooral bij mensen die zich enorm verantwoordelijk voelen voor de hele gang van zaken, weinig kunnen sturen en delegeren en een hoge mate van plichtgetrouwheid in zich hebben.

Ze vertelde me dat ze nu een pas op de plaats aan het maken was en dat er zoveel moeheid los kwam. Ze kwam de eerste twee weken bijna tot niets en daarna begon ze wat kleine klusjes in huis op te pakken. Binnenkort moet ze weer vol aan de bak en ze ziet er tegenop.

Het vraagt veel van haar om mee te doen aan de “ratrace”. Ze is ook kostwinner in het gezin. Andere banen liggen nu ook niet voor het oprapen. Het liefste zou ze een heel andere richting ingaan maar ja…ook niet gemakkelijk wanneer je boven de 45 bent.

Voor nu is het allerbelangrijkste dat ze de batterij weer oplaadt. Voldoende leuke dingen doet, activiteiten onderneemt , lekker met een boek op de bank hangt en geniet van wandelingen in deze herfst. Even toegeven aan het NIET MOETEN. Daarna gaan we verder praten en kijken op welke wijze ik haar kan helpen in mijn rol van loopbaancoach.

Herkenbaar? Je kunt een reactie achterlaten wanneer je dat wilt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *